Laatbloeier

Iemand vroeg ooit aan mij: Wat is jouw definitie van geluk?

Mijn antwoord: “Het gevierde moment zonder de bedoeling van levensloop.”

Dit was mijn startpunt van het schrijven van poëzie.

Vanaf mijn 40e kan ik mijzelf dichter noemen. Ik gebruik poëzie als creatieve uitlaatklep. De emoties die ik krijg bij het zien van beelden en gevoelens, verwerk ik veelal in impressionistische zinnen.

Opeens had ik een passie
Opeens had ik mijn eigen bundel en opeens won een basisschool 2 jaar opeenvolgend een grote poëziewedstrijd nadat ik de kinderen op school had begeleid.

Het delen van mijn passie
Kinderen bewust laten zijn van hun creativiteit heeft mij gemotiveerd om les te geven op scholen. Het resultaat: kinderen iets moois en zeer leerzaams meegeven waar zij, hun ouders en de school lang over napraten.

Bundel

Gedichten

Achter ieder gedicht schuilt een verhaal.
Normaal verklap ik niet snel wat de inspiratie is.
Dat laat ik liever aan de fantasie van de lezer over.

Bij de volgende gedichten toch een sluiertip.

Lijnweven

Gezamenlijke blik richt zich even naar de man in de hoek,

gevangen in zijn levensmijmering

De vraag waarom zijn krant nog ongeopend ligt te wachten op de bevrijding van de letters,

verdwijnt in de liefdesroes…

Twijfeldenken

Het antwoord verdampt in het raken van elkaars blik

Kruispunt van liefdepril eindigt in het midden boven de thee,

genegeerd door de te jonge serveerster,

in haar zenuwspel verloren

De liefdesdraad gesponnen uit elkaars blik,

brengt de tijd voor het weefgetouw om te verbinden

Connectie, het waargenomen vergeten in de stroom

Nu de krant geopend tot de man weg schuifelt

De letters verlaten …

Ongelezen mysterie

————————————

Dit is een tafereel wat ik waarnam in een café in Amsterdam in de ochtend. Het stel viel op alsmede de man, beetje een grijsaard, achter zijn kop koffie, borrel en een krant. Het verhaal in het gedicht komt uit mijn fantasie.

Volvo P1800 Jensen

De spreker van de taal van de vrijheid

Open raam brengt de frisse wind in de levenslust

Rijdende asfaltsierkunst

Rondrijdend ondergeschikt aan de belevenis van

Het beminde

Sonore geratel bestempeld

De vrije geest, louter gevuld met daden uit het leven

Handen aan het stuur

Trotse bezitster herbeleeft het elan

Breng haar…

——————————

Volvo P 1800 Jensen, niet echt een poëtische titel. Mijn geliefde was tot voor kort in het bezit van deze bijzondere auto. Ze gebruikte het als dagelijkse vervoermiddel, bond een kerstboom van 3.5 meter op het dak en ging er ook nog een kast halen bij Ikea om deze vervolgens in haar kleine coupe te prakken. De vrijheid die dit uitstraalde inspireerde mij tot dit gedicht.

Verliefd.

Fonkel bereikt de glans

Het verwoorde ontwoordt

Gratie ontdekt de dans

De verbinding bekoort

De bron…

Vleugels van ver fladderen door

Verleden in de kast

Toekomst van voor

Fluistergeruis

Ondoordacht bedachte klank

Liefdescohesie…

Als balans rond de noot

Aan Cupido mijn dank

De zon verdoemt de tranenwolk

Verlicht hart vliegt

Vlinder lacht…

Naar de liefde vertolkt

—————————————-

Dit heeft geen uitleg nodig;-)